uluslararası ilişkilerde yabancı dil faktörü

rusya-ukrayna arasında başlayan ve kısa vadede bitmesi muhtemel görünmeyen gerilim sürecinde, türkiye'nin özellikle ukrayna ile yapılacak resmi görüşmelerde göz önünde bulundurması gereken etken.

özellikle ukrayna diyorum çünkü:

"ukrayna milli eğitim ve bilim bakanlığı, rusya devlet sembollerini içeren rusça ders kitaplarını yasakladı.
geçen yıl dönemin ukrayna milli eğitim ve bilim bakanı serhiy kvit, ülkenin geleneklerine yönelik hafızayı yenilemeyi ve ulusal bilinç oluşturmayı hedefleyen ‘vatansever’ bir eğitim konseptini onaylamıştı." (sputniknews, 06.10.2016)

haberden de anlaşılacağı gibi ukrayna ana dil konusunda oldukça hassaslaştı.

dolayısıyla artık resmi görüşmelerde "nasıl olsa ukrayna'da herkes rusça konuşabiliyor" deyip görüşmeleri rusça yapmak, ukrayna'dan gelen heyetlere saygısızlık olur diye düşünüyorum.

post-sovyet ülkelerinde rusça neredeyse ikinci resmi dil gibidir. kimse rusça iletişim kurmaktan gocunmaz ancak bu durum ukrayna cephesinde hiç de hoş karşılanmayabilir.

bahsi geçen konu gereksiz bir detay gibi görünüyor olabilir. diplomatik kriz falan da çıkmaz hani, fakat bence bu sizin karşı tarafa verdiğiniz değeri ve saygıyı gösterir.

devletimiz bu hassasiyeti zaten gösteriyordur/gösterecektir.

rusya cephesinde durum biraz farklı. türkiye'de rusça bilenlerin sayısı fazla (en azından ukraynacaya kıyasla). böylelikle rusça bilen çevirmen bulmakta 'genelde' sıkıntı çekilmiyor.

hangi millet olursa olsun, eğer taraflar ingilizce biliyorsa zaten "hangi dilde konuşacağız" sorunu ortadan kalkmış olur. bunun dışında bu tarz ayrıntılara dikkat edilmesi gerektiği görüşündeyim.